Μονοπάτια Παρατήρηση πουλιών  Το λιμάνι της Μήθυμνας   Geocaching  Ποδήλατο  Yoga  Εκδρομή με καραβάκι  Εκδρομή με γαϊδουράκια  Κατάδυση  Αθλητικές εγκαταστάσεις Πρόσβαση      Πρώτες βοήθειες Πληροφορίες

 

Η Πινακοθήκη

Η Δημοτική Πινακοθήκη Μήθυμνας εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1981 με 77 έργα που δωρίθηκαν είτε από τους ίδιους τους καλλιτέχνες είτε από συλλέκτες έργων τέχνης. Η ανάγκη όμως να υπάρξει ένας χώρος στέγασης για τα έργα των καλλιτεχνών που διέμεναν στο Μόλυβο, χρονολογείται ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 και τις απαρχές της τουριστικής και πολιτιστικής ανάπτυξης του Μολύβου. Το 1981, με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Κώστα Δούκα, του λογοτέχνη Νάσου Θεοφίλου του καλλιτέχνη Απόστολου Γιαγιάννου και τη συμβολή του ζωγράφου Χρόνη Μπότσογλου, έγιναν τα εγκαίνια της Πινακοθήκης.

Στη συλλογή της Πινακοθήκης φιλοξενούνται έργα παλαιότερων δημιουργών, όπως τα δύο σχέδια του Γιαννούλη Χαλεπά, αλλά και μιας γενιάς νεότερων καλλιτεχνών -με έντονη δραστηριότητα κατά τις δεκαετίες 1960-1970-χαρακτηριστικό της οποίας είναι ένας νέος ρεαλισμός που φέρνει σε επαφή την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα με την Ευρώπη. Οι καλλιτέχνες αυτοί στην πληθώρα τους, θα διδάξουν αργότερα και για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Σήμερα, η Πινακοθήκη διευρύνει τη συλλογή της με νέα αποκτήματα σύγχρονων δημιουργών. Έτσι παράλληλα με τα παραδοσιακά μέσα, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή με ντοκουμέντα από εγκαταστάσεις στη φύση και περφόρμανς, επιτόπιες κατασκευές και εννοιολογικά έργα.

Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να ξεναγούνται στην Πινακοθήκη μετά από επικοινωνία στα τηλέφωνα: 6947-174563 (Κατερίνα Ρουχωτά) και 6983-611849 (Νίκη Μουτζου-ρέλλη). Οι δυο τους στηρίζουν εθελοντικά τις επισκέψεις των σχολείων, βοηθώντας τους εκπαιδευτικούς να αναπτύξουν σχετικά προγράμματα με τους μαθητές τους, μαθαίνοντας για την ιστορία του κτιρίου και της συλλογής των έργων.

Το κτίριο

Αρχικά το κτίριο έγινε γνωστό ως «Μουσείο Εφταλιώτη», αφού προοριζόταν να στεγάσει τα χειρόγοαφα του Αργύρη Εφταλιώτη που θα έφερνε ο Γιώργος Βαλέττας από το Παρίσι. Για αυτόν το λόγο, ο γλύπτης Απάρτης φιλοτέχνησε την προτομή του Εφταλιώτη που βρίσκεται στην αυλή του κτιρίου.

Η κατασκευή του κτιρίου προσδιορίζεται στα τέλη του 18ου αιώνα ή στις αρχές του 19ου αιώνα. Η αρχιτεκτονική του ανταποκρίνεται στον παραδοσιακό τύπο της λεσβιακής κατοικίας, με προσλαμβάνουσες από την Ανατολή. Το πέτρινο ισόγειο τμήμα της κατοικίας εναρμονίζεται με τη λιθόκτιστη κατασκευή που διακρίνει τόσο τον προαύλιο χώρο του οικήματος όσο και τα λιθόστρωτα καλντερίμια του χωριού. Το ξύλινο άνω τμήμα του κτιρίου -το παραδοσιακό «σαχνισί»- προεξέχει του υποκείμενου τοίχου και στηρίζεται σε ξύλινες αντηρίδες.

Το ισόγειο χρησίμευε ως επί το πλείστον για την προσωρινή αποθήκευση της ελιάς, του άχυρου, ενώ εκεί βρίσκονταν επίσης τα κιούπια με το λάδι, τα όσπρια, κ.α. Στο βάθος του ισόγειου χώρου ήταν το πηγάδι απ' όπου η οικογένεια προμηθευόταν τρεχούμενο νερό, ενώ στον δεξί τοίχο διακρίνεται η κατασκευή του φούρνου. Αξιοσημείωτη είναι η ποιότητα του «βοτσαλωτού» που ξεκινάει από την είσοδο της κατοικίας και εκτείνεται προς το εσωτερικό της. Αντίθετα με νεότερα δυτικότροπα σχέδια που διακοσμούν εύπορες κατοικίες της Μυτιλήνης του 19ου αιώνα, το συγκεκριμένο απεικονίζει ένα από τα παλαιότερα διακοσμητικά μοτίβα, το «δέντρο της ζωής» μοτίβο κοινό τόσο στην βυζαντινή όσο και στην ισλαμική τέχνη.

Στον όροφο βρίσκονται οι χώροι διαμονής των ενοίκων. Η ξύλινη σκάλα οδηγεί σε ένα μεγάλο διάδρομο, απ' όπου ανοίγουν πόρτες προς τα διαφορετικά δωμάτια του σπιτιού. Αυτός ο χώρος λέγεται «ξάτο», δηλαδή «τοξάτο» και καταλήγει σε μια σειρά παραθύρων που κοιτάζουν στην αυλή και στον παραδοσιακό σοφά( Τα δωμάτια στην πρόσοψη της κατοικίας χρησίμευαν ως κρεβατοκάμαρες ή χώροι υποδοχής (οντάς), ενώ το πίσω δωμάτιο με το τζάκι ήταν το «χειμερινό δωμάτιο».

Επιπλέον πληροφορίες για τη Δημοτική Πινακοθήκη Μήθυμνας και φωτογραφίες των έργων που εκτίθενται, βρίσκονται στην ιστοσελίδα: mithimnagallery.blogspot.gr/.

joomla template 1.6